Burhan Alkar: Bir ‘anıt’ insanın son yolculuğu

Dut ağacının altında son kez oturdu. Asmalar yapraklarıyla sarmıştı gökyüzünü. Bu kez bir veda oturuşuydu. 

Dostları, sevenleri, öğrencileri etrafındaydı. Burhan Hoca’yı anlattılar. Coşkularını, tutkularını, heyecanlarını… Bu kez sadece dinledi... O heyecanlı, coşkulu, yaratıcılığının doruğa ulaştığı sözcükleri yoktu. Sadece dinledi. 

“Bana atölyede veda edin” demişti. Öyle oldu… Geride anıtlarını, coşkularını, tutkularını bıraktı. Kuşku yok ki onların çoğaltılacağını biliyordu. 

Karşısında kendi elleriyle ektiği çınar ağacı vardı. Bin bir emekle yaptığı şaha kalkmış at yaşama bakışını simgeliyordu. Bir asıra yaklaşan yaşama, gölgesinde oturduğu asma yaprakları veda ediyor. Yapraklarını çoğaltıyor asmalar, dut ağacının meyveleri olgunlaşıyor. Çınar ağacı gölgesini tabutun üzerine bırakıyor. 

Onu anlatıyorlar… Hocaların Hocası Burhan Alkar’ı… Gökyüzü masmavi, beyaz bulutlar el sallıyor.  

Yaşamından kesitler

Yaşamından kesitler aktarılıyor OSTİM’deki atölyenin ününde. 

1930 yılında Filibe’de başlayan bir yaşam.1939 yılında Turgutlu’ya göçle Anadolu ile tanışma. 1951 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş Bölümü’nden mezuniyet, Adana Öğretmen Okulu… 1947 yılında 19 yaşında okulu bittiğinde kara trenin götürdüğü Bingöl, Solhan ilçesine bağlı Arduşen'de öğretmenlik. 

1948 yılında girdiği Gazi Eğitim Enstitüsü resim bölümünde modelaj dersleriyle başlayan “anıtlaşma” süreci.  1951 yılında Erzurum Lisesi'ne resim iş öğretmenliği, askerlik sonrasında olarak Pulur Öğretmen Lisesi'nin resim öğretmenliği. 

1958 yılında Gazi Eğitim’de “modelaj asistanlığı.” 1960 yılında Fransız bursu ile Paris’e uzanan yolculuk. Jülien Akademisinde heykeltıraş Monsieur Mougene’in atölyesinde heykel ve rölyef çalışmaları .

1961 yılında Paris Güzel Sanatlar Akademisi'nde yıl sonu sergilerinden ödüller ve 1965 yılında Türkiye'ye dönüş. 1977 yılına kadar Gazi Eğitim Enstitüsü'nde modelaj öğretmenliği ve 1978 yılında kendi atölyesinde yeni bir süreç. 

Hep öğrenmekten, öğretmekten yana dopdolu bir yaşam. Elini tuttuğu insanlarda derin izler bırakan bir usta. En kıdemli öğrencisi Hasan Pekmezci anılarını paylaşıyor... Ve diğerleri... "Ne güzel insanlar biriktirmiş Burhan Hoca" demekten kendinizi alamıyorsunuz. 

Anıtlarla bırakılan iz

Burhan Alkar artık her yerde… Atölyelerde, sokaklarda, caddelerde… Seymenler Parkı'nda (Seymenler Anıtı), Sakarya Caddesi'nde (Barış Antı), Atatürk Orman Çiftliği'nde (Tarımcı Atatürk Anıtı), ODTÜ'de (Uzay ve Gençlik Anıtı,) TMO önünde (Hasat Sonu Anıtı)... 

Şanlıurfa’da Burhan Alkar (Atlı Atatürk Anıtı), Ezrurum’da (Aziziye Anıtı), Çankırı’da (Karatekin Anıtı), Adana’da (Çukurova Üniversitesi Atatürk Anıtı), Manisa’da (Turgutlu Şehitler Anıtı), Malatya’da (Atlı Atatürk Anıtı), 

Sidney’de Burhan Alkar (Yurtta Sulh, Cihanda Sulh Anıtı) , Tayland’da (Sevgi Anıtı)…

OSTİM’te atölyesinin önünde son kez duruyor Burhan Alkar… Ardından Karşıyaka Mezarlığı’na götürülecek bedeni. 

Anıtlarda Burhan Alkar, ilkelerde, coşkuda, sevgide, heyecanda, gönüllerde... 

Atölyenin önünden başlıyor bedensel son yolculuk….

Burhan Alkar her yerde…